อย่าฝืนใจรัก ถ้ามันไม่ใช่...ก็ไม่มีประโยชน์
ที่จะคบใครสักคนเพียงเพราะอยากจะมีใครสักคน
อย่าเปลี่ยนตัวเองเพียงเพื่อให้เขามารัก เพราะจะทำได้ไม่นาน
วันหนึ่งคุณจะรู้สึกเหนื่อยเพราะความรักที่ไม่เป็นตัวของตัวเอง
อย่าหลงในรสชาติของความรักเสียจนลืมชีวิตประจำวันของตัวเอง
หรือสูญเสียความเป็นส่วนตัว

คนที่พร้อมจะอยู่กับคุณ
โดยที่คุณไม่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรในชีวิตเลย
คนที่พร้อมจะเดินหน้าเมื่อคุณเดินหน้า
คนที่พร้อมจะถอยหลังไปกับคุณ
คนที่ไม่ยอมให้คุณเดินตามหลัง...ขอเพียงเดินเคียงข้างกัน
คนที่ไม่บังคับให้คุณทำอะไรในแบบที่คุณไม่ชอบ
คนที่ไว้ใจ ให้อภัย ให้โอกาส ซื่อสัตย์และให้เกียรติคุณ
...นั่นแหละ คือคนที่รักคุณจริง...

จงถนอมคนเหล่านี้ไว้
อย่าปล่อยให้เขาไปจากคุณ
เพราะคุณจะเสียใจ
หากเขาเปลี่ยนไปหยิบยื่นความโชคดี
ที่ควรจะเป็นของคุณไปให้คนอื่น

คนที่รักคนที่เปลือกนอกมีอยู่เยอะเหลือเกิน
ชีวิตคนคนหนึ่ง จะมีคนที่รักคุณจริงผ่านมาสักกี่คน
ใครที่บอกว่ารักคุณ แล้วพยายามเปลี่ยนคุณ
ดึงคุณให้เดินตามทางของเขา
เขาไม่ได้รักคุณจริงหรอก...เขารักตัวเอง

จงเชื่อในพรหมลิขิต
จงเชื่อในเหตุการณ์ที่นำพาความรักมาให้
อย่าบอกว่าไม่รัก
ถ้าไม่สามารถสบตาเขาอย่างบริสุทธิ์ใจได้
อย่าบอกว่ารัก
ถ้าคุณไม่รู้สึกวูบวาบเวลาอยู่ใกล้ ๆ
อย่าบอกว่าไม่คิดถึง
ถ้าหัวใจไม่อาจลืม
อย่าบอกว่าคิดถึง
ถ้าเพิ่งจากกันไม่ถึง 1 นาที

อย่าปล่อยให้สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเราหลุดลอยไป
ลองคุยกันมากขึ้น รับรู้ความรู้สึกของอีกฝ่ายด้วยใจ
จะทำให้เรารู้ว่าเราโชคดีแค่ไหนแล้วที่ได้รู้จักความรัก
อย่าปล่อยให้ใครคนใดคนหนึ่งมีน้ำตา
ทั้งๆ ที่อีกคนหนึ่งกำลังร้องไห้
อย่าปล่อยให้ใครคนใดคนหนึ่งพูด
ทั้งๆ ที่อีกคนหนึ่งไม่ต้องการฟัง

ความรักต้องมาจากความรู้สึกของคนสองคน
อย่าให้ใครคนใดคนหนึ่งหยิบยื่น
แต่อีกคนหนึ่งไม่ต้องการ

ความรักเป็นเพียงสายใยบาง ๆ
ที่มันถูกหล่อหลอมขึ้นจากความรู้สึกต่าง ๆ
ทั้งความอาทร ห่วงใย ห่วงหา คิดถึง

ความอดทนจะทำให้อุปสรรคต่าง ๆ ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี
ความพยายามจะทำให้เราสองคนยังอยู่
ความไว้ใจจะทำให้ความรักของเรามั่นคง
ความเสมอต้น...และเสมอปลาย
จะทำให้ความรักของเราสวยงาม
และสุดท้ายความรัก ก็จะก่อตัวขึ้นเป็นความผูกพัน
สิ่งเหล่านี้จะทำให้สายใยบาง ๆ ของความรัก
กลายเป็นเชือกเส้นหนาที่ผูกคนสองคนไว้ด้วยกัน
มันจะเป็นเชือกที่มัดเราไว้ด้วยกัน
เป็นเชือกที่ทำให้เราไม่อึดอัด
และเราจะไม่ดิ้นรน...
ที่จะพยายามหลุดออกจากเชือกเส้นนี้

เมื่อได้เจอความรักที่ดีแล้ว
จงทำให้เขารู้สึกว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียว
อย่าปล่อยให้เขาโดดเดี่ยว
อย่าปล่อยให้เขาเดียวดาย

คิดถึงสิ่งดี ๆ ที่เราเคยมีกัน
อย่าลืมวันแรก ๆ ที่เรารู้สึกกับคน ๆ นี้
เขาเป็นคนที่ดีที่สุดแล้วสำหรับเรา
พยายามรักษาเขาไว้
เพราะเมื่อเขาหลุดลอยไปแล้ว
เราจะไม่สามารถเรียกความรู้สึกต่าง ๆ กลับมาได้อีก
เหมือนเวลาที่ไม่สามารถย้อนเดินกลับ

ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด
เพราะอดีตแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว
อย่าทิ้งหัวใจของคุณไว้กับอดีต
อย่าคิดว่าอดีตไม่มีวันหวนคืน
อย่าคิดว่าไม่มีพรุ่งนี้
อย่าลืมบทเรียนของเมื่อวาน

ทุกชีวิตยังมีความหวังอยู่เสมอ
จงปล่อยให้ชีวิตดำเนินต่อไป...
วันหนึ่งถ้าชีวิตหวนคืนมาสู่ทางสายเก่า..
ที่เคยทำให้คุณมีความสุข
ระหว่างเดินทางในแต่ละก้าว..
จงอย่าเดินเลี่ยงมันไปอีก

เพราะน้อยนักที่ถนนสายเดิมยังคงสภาพ
เพื่อรอให้คุณเดินย้อนกลับมา...
ลองเดินต่อไปสิ..
บางทีคุณอาจจะเจอจุดหมายที่คุณค้นหามาตลอดชีวิต
ในเส้นทางที่คุณเคยเดินเลี่ยงมันไปก็ได้...

-------------------------------------------------------------------------------

มาถึงช่วงท้ายของเดือน แห่งความรัก ก็เลยอยากนำเสนอ ทัศนคติเกี่ยวกับ "ความรักแบบหนุ่มสาว" นะคะ แล้วเพื่อนๆ ละคะ ความรักของคุณเป็นเช่นไร ?

วันนี้ไปสอบวิชา Ca108 : Mass Media and Society

ขอบอกว่า โคตรยากเลยอ่า.. ไปจารย์ใจร้ายกันอย่างนี้ฟะๆๆ

สอบมา 3 วันละ ไม่มั่นใจเลยสักวัน

เฮ้อๆๆ.. เซ็งอ่ะ

โอวววว....วันนี้เป็นวันสอบวันที่ 2 วิชา

Br440 : Film Studies

เมื่อคืนอุส่าทู่ซี้อ่าน กว่าจาได้นอนตั้ง ตี 2 ตื่นมาตอน 8 โมง อ่านทวนอีก 1 รอบ แล้วก็หลับไปต่อจนถึง 10 โมง

ตื่นมาตอน 10 โมง เพื่ออาบน้ำแต่งตัวไปสอบตอน บ่าย 2

ออกจากบ้านไปรอ 545 ตั้งแต่ 11 โมงครึ่ง ก่ะว่าวันนี้จานั่งรถปอ.อย่างเดียวเลย เพราะอากาศมันร้อนมากกกกกกก สรุปแล้ว กว่าจาได้ขึ้นรถ ปาไปเที่ยง แถมได้ขึ้น 134ก แบบแอธรรมชาติอีกต่างหาก - -" (อุส่ารอตั้งนานๆๆๆ...)

ถึงเซ็นทรัลประมาณ 12.15 น. นัดเจอเอ๊ะตอน 12.30 น. ยังดีมีเวลาเหลือให้เดินห้างอีกนิดหน่อย หุหุ..พอเอ๊ะมาเราก็ไปขึ้นรถตู้เพื่อไปที่ ม.

วันนี้นายแสบมันโทรตามว่าให้ไปเร็วๆๆหน่อย จาให้ไปติวเพราะมันอ่านแล้วไม่เข้าใจ เหอๆๆ...ตายดิ กรูก็เก่งซะเหลือเกิน โทรจิกเอา จิกเอา..สรุปแล้ววันนี้ ตั้งแต่ตื่นนอนตอน 10 โมง จนถึงเวลา 13.00 น. มันโทรมาตามเร่ง 3 รอบ เห่อๆๆ.... พอถึงก็นั่งอ่าน นั่งติวกันสักพัก พวกติ๊กก่ะตั๊กก็มา อัยคุณแสบมันมีการเหน็บอีกนะว่า กว่าพวกคุณหญิงจาเสด็จกันมาถึง ..... ง่ะ - -" พวกกรูม่ายผิดนะ มรึงน่ะแหล่ะ มาเร็วเองเค้านัดกันตอน บ่ายโมงครึ่ง ดันทลึ่งมาถึงตอน เที่ยง จายร้อนเจง

14.00 น. ได้เวลาเข้าห้องสอบ อยู่หน้าห้องมันก็จำได้หรอกนะ พอเข้าไปเจอก่ะข้อสอบปุ๊ป... หุหุ ข้อมูลที่ฉันเซฟใส่หัวมามันหายไปไหนหมดวะ เจอคำถามที่อาจารย์ใช้คำงงๆอีก โอววว... เข้าไปปุ๊ป เป็นอันรู้กันว่าทุกคนต้องนั่งทำ..(ใจ).... หุหุ...จารย์เอารัยมาออกวะ ถามแต่ละข้อ เกินหัวสมองของพวกนู๋จารับไหวจิงๆๆอ่ะ นั่งอยู่สักพักทำสมาธิ รวบรวมสติก่อน ข้อสอบมีทั้งหมด 4 ข้อใหญ่ 8 ข้อย่อย ทำได้ประมาณ 4 ข้อย่อยได้มั๊ง อีก 4 ข้อที่เหลือก็ มั่วตามความคิดของเราเอง หุหุ.....จิงๆๆแล้วก็อิงตามทฤษฎีนะ แต่ว่าเป็นทฤษฎีตัวเองอ่า..

ก็ทำไม่ได้นิ จาทำงัย...จาให้เว้นว่างไว้เฉยๆๆเด๋วก็จาไม่ได้คะแนนเลย ถ้าทู่ซี๊ตอบๆๆไปก็อาจจะถูกก็เป็นไปได้ช่ายมะ ได้คะแนนนิดหน่อยก็ยังดีกว่าไม่ได้ฟะ....อุส่าเรียนมาจนถึงขนาดนี้

ออกจากห้องสอบตอนเวลา 15.30 น.โดยประมาณ ออกมารอเอ๊ะอีกแป๊ปนึง และก็กลับบ้าน อัยคุณแสบมาณโทรมาตอนนั่งรถตู้ พูดว่า "แหมแก ทำได้ล่ะสิ ออกซะเร็วเชียว" อัยเราก็สวนไปว่า "ได้บ้านแกดิ กรูทำไม่ได้โว้ย ที่ออกเร็วน่ะ เพราะขี้เกียจนั่งจมปรักอยู่ในห้อง ไหนๆๆทำไม่ได้แล้วก็ออกๆมาจาได้รีบกลับบ้าน" มันก็หัวเราะ 55+

พุ่งนี้มีสอบวิชา Ca108 : Mass Media And Society หุหุ...วิชานี้โคดยาก(อีกตามเคย) เนื้อหาก็โคดเยอะ..แต่โชคดีที่อาจารย์เห็นใจ ออกเป็น ข้อเขียน 2 ข้อ(ข้อละ 15 คะแนน โหดๆๆๆมากกกก) Choice 50 ข้อ ( 10 คะแนนได้มั๊ง ) โอมเพี้ยงๆๆ ขอให้จำได้ และ ทำได้ด้วยเถ๊อะๆๆๆๆ

เด๋วไปอ่านหนังสือละดีกว่า คัยที่อยู่ในช่วงสอบก็ขอให้โชคเอทุกคนนะคร๊า..

** ปล. ที่ไม่ได้พูดถึง "Valentine" ม่ายช่ายรัยหรอกค่า..ลืมอ่ะ

ยังไงก็ขออวยพรย้อนหลังนะคะ : ก็ขอให้คู่รักทั้งหลายมีความสุขละกันนะคะ คัยที่โสดก็ขอให้หาคู่ได้เร็วๆๆนะคะ (รวมถึงตัวเองด้วย หุหุ)